Verandering

In het eerste jaar in de gevangenis was ik vaak high. Ik was vaak opgefokt en vloekte op de bijbel, stelde me erg antireligieus op. Ik herinner mij verder niet veel van deze periode. Daarna ontmoette ik een medegevangene die erg veel indruk op mij maakte. Deze man wist veel over religie en plaatste het atheïsme in een raamwerk. Hij vertelde veel verhalen, zelfs de bewakers luisterden naar zijn verhalen. Tegen mij zei hij dat ik een stel hersenen had, maar ze wel moest gebruiken - en adviseerde dat ik moest profiteren van de cursussen die werden aangeboden in de gevangenis. Ik overzag mijn jonge leven en stelde vast dat het waardeloos was. Door het leven op de straat was ik schoolkennis kwijt geraakt en besloot het hier weer verder op te pakken. Ik kreeg meer familiebezoek en ontving geregeld brieven. Zo kwam ik in contact met een religieuze nationalistische beweging die ongeveer dezelfde strijd voerde als mijn vader indertijd. Haar spirituele leider sprak me zozeer aan dat ik in de cel de Koran ging lezen en zoveel mogelijk probeerde te leven naar de lessen van de profeet Mohammed. Ik ging geloven dat mijn tegenstanders bezeten waren door de duivel en dat hun lot was om door Allah vernietigd te worden. En dat het bovendien het beste zou zijn voor ‘onze’ mensen om zich van het Westen en haar beschaving af te sluiten in culturele, politieke, fysieke en mentale zin.

vraag 2 van 3Wat vindt u tot nog toe van Marlo?

Geef uw mening en lees het verhaal verder. Na afloop leest u wat anderen hebben geantwoord. Ik vind van Marlo:

Gewoon extreem

Extreem normaal

Tussenkomst

Toen ik vrijkwam was ik zo onder de indruk van de lessen in de Koran dat ik mijn naam liet veranderen. Mijn oude naam was achteraf gezien toch alleen maar een slavennaam geweest. Het duurde niet lang vooraleer ik werd uitgezonden om deze boodschap mee te helpen verspreiden. Ik kreeg de kans om bij de spirituele leider te gaan studeren en die greep ik dan ook met beide handen. De media begonnen te schrijven over alles wat ik zei, vooral over mijn onenigheid met een andere belangenbehartiger van onze gemeenschap die geweldloos verzet propageerde.

Lange tijd had ik nauwelijks omgekeken naar de vrouwen, tot ik een jonge vrouw leerde kennen en op 33 jarige leeftijd trouwde. Ik kwam er toen ook achter dat mijn groot spiritueel leider verschillende buitenechtelijke relaties en kinderen had en ging mij om die reden steeds meer van hem distantiëren. Het leidde ertoe dat ik een punt zette achter onze samenwerking en mijn energie ging stoppen in een eigen initiatief dat de ware islam voorstond. Er volgde een reis naar Mekka waar ik moslims vanuit alle hoeken van de wereld kon ontmoeten en toen ik terugkwam op Amerikaanse bodem merkte ik dat mijn scherpe oordeel over mijn tegenstanders afgezwakt was.

Lange tijd had ik nauwelijks omgekeken naar de vrouwen, tot ik een jonge vrouw leerde kennen en op 33 jarige leeftijd trouwde.

vraag 3 van 3Wat denkt u van de stelling: ‘Zorg dat die jongens een vriendinnetje krijgen en het gaat vanzelf wel over.’

Geef uw mening en lees het vervolg van Marlo’s verhaal. Na afloop leest u wat anderen hebben geantwoord.

Helemaal juist. Door iemand lief te hebben zullen ze veel minder geneigd zijn om anderen te haten.

Helaas. Was het maar zo simpel! Vaak willen ze zich juist bewijzen tegenover hun vriendinnetje. Het haantjesgedrag neemt alleen maar toe.

Of een relatie gunstig is dan wel ongunstig, hangt van heel andere dingen af zoals bijvoorbeeld de stabiliteit van het (opvoed)netwerk dat zo’n vriendinnetje meebrengt.

Anders namelijk

Afloop

Tegen mijn veertigste levensjaar ging mijn leven steeds meer op dat van mijn vader lijken. Er ging een vuurbom door het raam van ons huis en we ontvingen veel bedreigingen. Dit keer van de groep rond mijn gewezen spiritueel leider. Een zoveelste lezing over de tegenstellingen in de samenleving werd mij fataal toen drie mannen mij van dichtbij neerschoten. Net als mijn vader heb ik altijd de overtuiging gehad dat ik zal sterven door geweld. Ik heb alles gedaan wat ik kon om hierop voorbereid te zijn.