Opvoeding
Ik ben het jongste kind uit een gezin van drie. Zowel mijn oudere broer als zus zijn het huis uit. Mijn vader werkt als voorman op een scheepswerf, mijn moeder werkt in een verzorgingstehuis. Wij wonen in een schijnbaar rustige plattelandsomgeving. Maar schijn bedriegt. Hier wonen veel meer buitenlanders dan goed is voor de gemeenschap. Mensen vragen wel eens waar ik mijn afkeer voor buitenlanders vandaan heb. Als we helemaal terug gaan in mijn kindertijd dan waren daar al wat sporen van te vinden. Ik zat, en daar was mijn lerares nooit blij mee, vaak al hakenkruizen te tekenen en dat soort dingen. Geen idee hoe dat komt eigenlijk. Nu, het nationaal socialisme, daar wist ik in die tijd nog niks van. Ik tekende wel die hakenkruisen maar dat had daar niets mee te maken. Ik zag dat als een White Power teken zeg maar. Maar dat ben ik ontgroeid, dat is ook niet echt waar het Nationaal Socialisme om draait. En toch, zo is het gewoon naar boven gekomen op de een of andere manier. Ik was toen niet ouder dan twaalf. Maar sowieso in mijn kindertijd was ik al behoorlijk rechts ingesteld. Ik had altijd al zoiets van: Turken, Marokkanen, negers, Vietnamezen, wat doen die hier?
vraag 1 van 3Wat vindt u eigenlijk van Rob?
Geef uw mening en lees het verhaal verder.
Na afloop leest u wat anderen hebben geantwoord.
Ik vind Alex:
Tussenkomst
Mijn vader is het niet eens met mijn symbolen, maar we vinden elkaar wel in onze afkeer van Marokkanen met een grote mond. En als je dat op televisie soms ziet dan denk je inderdaad: dat is niet normaal. Maar aan de andere kant zegt mijn vader: je moet ze ook in hun waarde laten want het zijn ook mensen. Mijn moeder maakt wel eens vaker een opmerking van: joh moet dat nou en hou daar nou een keer mee op maar ik doe gewoon door. Als mijn ma zegt: je kunt tegenwoordig niet meer alles maar zeggen en alles maar doen, dat werkt niet in deze maatschappij, is mijn antwoord dat ik juist daarom niet zal ophouden om voor de vrijheid van meningsuiting op te komen. Daarom heb ik ook een spreekbeurt gehouden over de Holocaust. Daarin laat ik zien dat de gaskamers eigenlijk een fabeltje zijn. Sommigen vinden het vreemd dat ik die spreekbeurt kon houden. Maar mijn lerares had ook wel zoiets van nou ja, zoals ie het zo zegt. Ik had eerder wel eens gesprekken met haar gehad over wat ik precies denk en vind, en zij zei nou ja sommige dingen die je daar zegt daar heb je zeker gelijk in.
Afloop
Wat er nu gebeurt met dat multiculti-idee is dat alle rassen, alle culturen, alle geloven, dat dat zal verdwijnen op een gegeven moment. En dat is hartstikke zonde en wij streven ernaar dat het gewoon allemaal netjes behouden wordt. En daarom vinden wij multiculti een slecht idee. Omdat het dan onvermijdelijk is dat alles zich vermengt en we straks nog een grote grijze massa van mensen overhouden.
Ik verwacht een soort Derde Wereldoorlog. Maar die zal denk ik eerder op religie gebaseerd zijn. Niet op ras. Als het zover zou komen dat ik zou moeten vechten voor mijn land dan zou ik dat doen. Mijn andere grote droom is om leraar te worden. Om kinderen te onderwijzen, ze klaar te stomen voor de echte wereld. Als het aan mij lag, dan wordt dat een wereld waarbij Nederland terug behoort aan de Nederlanders. Zoals het nu eenmaal hoort.